Maja Chwalińska przeszła przez trzy rundy kwalifikacji i następnie wygrała cztery mecze w turnieju głównym French Open, co daje serię siedmiu zwycięstw z rzędu i awans do ćwierćfinału jednego z czterech turniejów Wielkiego Szlema. Każde kolejne zwycięstwo w turnieju głównym oznaczało dla Dąbrowianki największy sukces w karierze, a tenisistka zapewne nie zamierza spocząć na laurach
Roland Garros 2026 – siedem zwycięstw z rzędu Mai Chwalińskiej
Turniej główny
I runda
wynik: 6:4, 6:0 dla Chwalińskiej
przeciwniczka: Qinwen Zheng (Chiny)
wiek: 23 lata
ranking WTA: poza Top 100 ze względu na problemy zdrowotne, lecz rok wcześniej grała w ćwierćfinale Roland Garros, a w 2024 roku była mistrzynią olimpijską w Paryżu, co jest największym osiągnięciem Chinki.
największe osiągnięcie: mistrzyni olimpijska z Paryża 2024
II runda
wynik: 6:4, 6:0 dla Chwalińskiej
przeciwniczka: Elise Mertens (Belgia)
wiek: 30 lat
ranking WTA: 23; w turnieju rozstawiona z numerem 19; jedna z najbardziej regularnych tenisistek ostatnich lat, wielokrotnie występowała w turniejach głównych najważniejszych imprez
III runda
wiek: 30 lat
wynik: 1:6, 6:3, 6:2 dla Chwalińskiej
przeciwniczka: Maria Sakkari (Grecja)
była zawodniczka Top 10 WTA; finalistka i półfinalistka wielu dużych turniejów WTA
IV runda
wynik: 6:3, 6:2 dla Chwalińskiej
przeciwniczka: Diane Parry (Francja)
wiek: 23 lata
ranking WTA: 92; wcześniej wyeliminowała rozstawioną z nr 6 Amandę Anisimovą
Dąbrowianka trenująca w Bielsku Białej
Maja Chwalińska urodziła się 11 października 2001 roku w Dąbrowie Górniczej. Tenis zaczęła trenować jako siedmiolatka w sekcji tenisowej dąbrowskiego Centrum Sportu i Rekreacji. Jej pierwszym i długoletnim trenerem był Paweł Kałuża, który prowadził zawodniczkę od 2008 do 2020 roku.
Następnie rozpoczęła treningi w klubie Beskidzkim Klubie Tenisowym
»Advantage« Bielsko-Biała. Przeniesienie na Podbeskidzie było związane przede wszystkim z potrzebami dalszego rozwoju sportowego i możliwością trenowania w jednym z najlepszych ośrodków tenisowych w Polsce.
Wcześniejsze sukcesy
Kariera juniorska
2015 – drużynowe halowe mistrzostwo Europy do lat 14 z reprezentacją Polski
2015 – mistrzostwo Europy młodziczek w deblu, razem z Iga Świątek
2016 – mistrzostwo Europy kadetek w deblu, również ze Świątek
2016 – triumf reprezentacji Polski w Junior Fed Cup
2017 – finał juniorskiego Australian Open w deblu
2017 – mistrzostwo Europy kadetek w singlu
2018 – srebro mistrzostw Europy juniorek w singlu
Kariera zawodowa (seniorska)
Pierwszy finał turnieju ITF osiągnęła w 2017 roku w angielskim Wirralu. Dwa lata później wygrała pierwszy zawodowy turniej ITF w Bytomiu. W 2019 roku zadebiutowała w reprezentacji Polski w Pucharze Federacji (obecnie Billie Jean King Cup).
Przełomowym momentem okazał się rok 2021. 30 czerwca zawodniczka poinformowała o zawieszeniu kariery z powodów zdrowotnych. Ujawniła, że od około półtora roku zmaga się z depresją. Po kilku miesiącach wróciła do treningów i zawodowej rywalizacji.
Pod koniec 2024 roku nastąpił wyraźny sportowy przełom:
- zwycięstwo deblowe w WTA 125 w Buenos Aires,
- triumf w singlu i deblu podczas WTA 125 we Florianópolis.
W styczniu 2025 roku po raz pierwszy przeszła kwalifikacje do Australian Open. Mimo porażki w pierwszej rundzie awansowała na najwyższe w karierze 126. miejsce rankingu WTA.
Wiosną 2025 notowała kolejne dobre wyniki w turniejach WTA 125 w tureckiej Antalyi. Coraz mocniej zaznaczała też swoją pozycję w deblu.
Może Cię zainteresować:
