Pod koniec września 2014 roku na krytej strzelnicy w Parku Śląskim w Chorzowie rozegrały się sceny, które mogły zakończyć się jednym z najkrwawszych zamachów w historii Polski. Młody człowiek zamordował instruktora, by zdobyć broń i ruszyć do masowego ataku. Katastrofie zapobiegła wyłącznie natychmiastowa, zbrojna reakcja współwłaściciela obiektu. Mało kto ze śledzących informacje informacje o zamachu w Krakowie pamięta, że podobny scenariusz niemal zrealizował się przed laty na Śląsku.
Zbrodnia z zimną krwią na osi strzeleckiej
24 września 2014 roku 25-letni Hubert Ch. z Kielc pojawił się na terenie strzelnicy EMJOT w Chorzowie jako zwykły klient. Wykupił komercyjny pakiet i trenował pod okiem doświadczonego instruktora – 46-letniego Waldemara Ż., emerytowanego policjanta i wieloletniego wykładowcy wyszkolenia strzeleckiego ze Szkoły Policji w Katowicach.
Sprawca cierpliwie czekał na dogodny moment. Zaatakował dopiero wtedy, gdy inni klienci opuścili stanowiska i w pomieszczeniu strzeleckim został z instruktorem sam na sam. W chwili, gdy Waldemar Ż. odwrócił się do niego tyłem, Hubert Ch. wymierzył w jego stronę broń i bez ostrzeżenia otworzył ogień. Choć pierwszy strzał powalił instruktora na ziemię, napastnik strzelał dalej z bliskiej odległości – łącznie zadał ofierze 19 ran postrzałowych, powodując natychmiastową śmierć.
Kilka kroków od masowej rzezi: bohaterski opór na korytarzu
Zaraz po zabójstwie Hubert Ch. spakował do torby kilka sztuk broni palnej oraz ponad 100 sztuk ostrej amunicji. Z tak przygotowanym arsenałem zamierzał opuścić budynek.
Podejrzenia wzbudziły jednak nietypowe odgłosy wystrzałów – nie przypominały one uderzeń pocisków w kulochwyt. Gdy Hubert Ch. kierował się do wyjścia, drogę na korytarzu zastąpił mu współwłaściciel strzelnicy. Napastnik natychmiast wycelował i otworzył do niego ogień.
Współwłaściciel wykazał się opanowaniem: wyciągnął własną broń i podjął wymianę ognia. Odpowiedź ogniowa zmusiła Huberta Ch. do odwrotu i zepchnęła go w głąb obiektu, skutecznie odcinając mu drogę ucieczki. Osaczony napastnik zabarykadował się wewnątrz budynku. Dopiero po przybyciu policyjnych posiłków i uświadomieniu sobie, że nie ma żadnych szans na wydostanie się z obiektu, złożył broń i poddał się funkcjonariuszom.
Zarówno w toku śledztwa, jak i przed sądem podkreślano, że interwencja współwłaściciela ocaliła dziesiątki istnień ludzkich. Hubert Ch. traktował zabójstwo instruktora czysto instrumentalnie – potrzebował załadowanej broni, by wyjść w przestrzeń publiczną (do uczęszczanego Parku Śląskiego lub do centrum miasta) i zabić jak największą liczbę przypadkowych ludzi w akcie frustracji i odwetu na społeczeństwie. Śledczy i oskarżyciele porównywali skalę jego zamiarów do zamachu Andersa Breivika.
Rzekoma amnezja i sądowe batalie
W trakcie przesłuchań Hubert Ch. przyjął wygodną linię obrony: twierdził, że ma „luki w pamięci”, nie pamięta momentu ataku ani motywacji i nie wie, dlaczego zapakował do torby broń i amunicję. Obrońcy forsowali tezę o chorobie psychicznej i domagali się umorzenia postępowania ze względu na niepoczytalność.
Wieloaspektowe obserwacje sądowo-psychiatryczne wykazały jednak, że oskarżony – mimo stwierdzonych zaburzeń osobowości – w chwili popełniania zbrodni był w pełni poczytalny, działał z premedytacją, planowo i w sposób całkowicie racjonalny.
Sprawa przed katowickim wymiarem sprawiedliwości toczyła się dwukrotnie. Pierwszy wyrok zapad w grudniu 2015 roku: Sąd Okręgowy w Katowicach skazał sprawcę na 25 lat więzienia. Został jednak uchylony przez Sąd Apelacyjny, który uznał karę za rażąco zbyt łagodną i nakazał ponowne zbadanie rzeczywistych motywów sprawcy – w tym zamiaru przeprowadzenia zamachu na szerszą skalę. Odbył się więc drugi proces i w listopadzie 2017 roku Sąd Okręgowy w Katowicach orzekł wobec Huberta Ch. kolejny wyrok. Tym razem karę dożywotniego pozbawienia wolności za zabójstwo Waldemara Ż. – z zastrzeżeniem, że o warunkowe przedterminowe zwolnienie skazany będzie mógł się ubiegać najwcześniej po 30 latach. Za usiłowanie zabójstwa współwłaściciela strzelnicy sąd wymierzył mu dodatkowo 15 lat pozbawienia wolności.
Prawomocny wyrok: bezwzględna eliminacja ze społeczeństwa
14 czerwca 2018 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach utrzymał w mocy wyrok dożywocia, czyniąc go prawomocnym.
W ustnym uzasadnieniu sędzia Michał Marzec jednoznacznie wskazał, że oskarżony przyszedł na strzelnicę z gotowym planem, a zamordowanie instruktora było jedynie pierwszym krokiem do realizacji celu w postaci masowego mordu. Sąd podkreślił, że Hubert Ch. zabił z zimną krwią całkowicie niewinnego człowieka, którego w ogóle nie znał, dając wyraz temu, że ludzkie życie nie przedstawia dla niego żadnej wartości.
W ocenie sądu jedyną adekwatną i sprawiedliwą karą, która zabezpiecza społeczeństwo przed człowiekiem tak skrajnie niebezpiecznym, jest jego trwała eliminacja z życia społecznego.
Może Cię zainteresować:
