Jest jak duży domek dla lalek albo gigantyczne pudełko na czekoladki. Budynek Starej Pijalni w Goczałkowicach-Zdroju urzeka architekturą i kolorystyką. We wrześniu 2023 r. odbyło się otwarcie tego obiektu po renowacji. Obiekt zaraz potem zdobył I miejsce w finale Ogólnopolskiego Konkursu Budowlanego “Modernizacja Roku i Budowa XXI w.”. Kategoria? Jedyna słuszna: “Małe jest piękne”.
Obiekt wyróżniono też w konkursie "Zabytek Zadbany", organizowanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego Konserwatora Zabytków. Stara Pijalnia została doceniona w kategorii architektury i budownictwa drewnianego za "uczytelnienie wartości zabytkowych, przywrócenie pierwotnej funkcji oraz poprawę stanu technicznego i walorów estetycznych".
Jeden z najstarszych budynków w kompleksie uzdrowiska Goczałkowice-Zdrój
Stara Pijalnia Maria Quelle została wzniesiona w 1862 roku. Dziś znajdujący się w kompleksie Uzdrowiska Goczałkowice-Zdrój budynek jest jednym z najstarszych tutejszych zachowanych obiektów zabytkowych. Jest pięknym przykładem XIX-wiecznej architektury uzdrowiskowej i parkowej.
Charakteryzuje się drewnianą konstrukcją ryglową w dolnej partii, od wewnątrz ma wzmocnienia ceglane. Dawniej budynek był ozdobiony perłowymi inkrustacjami. Wewnątrz mieścił się marmurowy basen, osadzony na ozdobnych kamiennych postumentach. Bezpośrednio z niego przewodami do obrzeży przepływała solanka, którą można było czerpać do woli. Całość połączona była krytym deptakiem z domem zdrojowym.
Stara Pijalnia przeszła modernizację w 2023 roku.
Prace obejmowały:
- wymianę przegnitych belek stropowych,
- remont dachu polegający na demontażu pokrycia dachowego, zawilgoconego deskowania oraz obróbek,
- wymianę uszkodzonych elementów konstrukcyjnych,
- wymianę lukarny,
- renowację zabytkowych okien,
- wymianę okien na elewacji frontowej,
- przywrócenie oryginalnej kolorystyki budynku z zewnątrz oraz wewnątrz,
- zrekonstruowanie dekoracyjnego deskowania partii przyziemia,
- usunięcie wtórnego wyposażenia wnętrza,
- przywrócenie wcześniejszego charakteru wnętrza pijalni wód poprzez montaż nowej posadzki,
- wykonanie izolacji pionowej i poziomej ścian.
W sumie renowacja kosztowała milion złotych.
Stara Pijalnia w Goczałkowicach-Zdroju cieszy oko w październikowym słońcu
Dzięki modernizacji Stara Pijalnia wróciła do swojej pierwotnej funkcji. W odrestaurowanym budynku jest prowadzona krenoterapia, czyli terapia wodami leczniczymi z wykorzystaniem dobrodziejstwa płynącego z cennych minerałów.
- Założeniem jest, aby w jednym miejscu i to właśnie w Uzdrowisku Goczałkowice-Zdrój, móc cieszyć się wodami leczniczymi z innych uzdrowisk polskich. Z uzdrowiska w Szczawnicy sprowadzamy do Goczałkowic-Zdrój pięć wód leczniczych, co pozwoli na zarejestrowanie kolejnego urządzenia uzdrowiskowego – pijalni - rozlewni wód leczniczych - mówił w czasie otwarcia Pijalni Jarosław Wieszołek, ówczesny prezes Uzdrowiska Goczałkowice-Zdrój, dziś prezes Spółki Restrukturyzacji Kopalń
Stara Pijalnia jest czynna w obecnym sezonie codziennie w godzinach 11-16 (również w soboty i niedziele). Można się tu napić 5 wód leczniczych: Helena, Józefina, Stefan, Jan, Józef oraz naturalnej wody mineralnej Goczał.
Ale to nie wszystko. W Pijalni znajduje się też całkiem nieźle wyposażony sklepik z pamiątkami, kosmetykami i pijałkami (takimi ceramicznymi dzbankami do picia wody) z uzdrowiska Goczałkowice-Zdrój, ale też z sąsiedniej Pszczyny - w tym sporo przedmiotów z serii z księżną Daisy.
Uzdrowisko Goczałkowice-Zdrój działa od 1856 roku
Historia Goczałkowickiego Uzdrowiska sięga 1856 r. Władze pruskie, poszukując na terenie miejscowości pokładów soli, przypadkowo odkryły bogate złoża solanki. W latach 1860-1862 powstały pierwsze obiekty zdrojowe:
- dwupiętrowy, tzw. Stary Dom Zdrojowy,
- łazienki,
- pijalnia wód leczniczych,
- pensjonat.
Końcem XIX w. wybudowano Nowy Dom Zdrojowy, który obecnie służy przebywającym na leczeniu kuracjuszom, mieszcząc w swych murach siedzibę szpitala Rehabilitacyjno-Reumatologicznego.
„Złoty okres” w historii goczałkowickiego uzdrowiska zakończył się wraz z wybuchem II wojny światowej. Ratunkiem dla uzdrowiska okazała się decyzja Wydziału Zdrowia Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, która w 1953 r. powołała do życia Wojewódzki Szpital Przeciwreumatyczny dla pobliskiego okręgu przemysłowego. Placówka rozpoczęła swą pracę rok później. Kilka lat wcześniej w związku z szerzącą się chorobą Heine-Medina, udało się na nowo reaktywować dawne sanatorium dziecięce.
Dziś uzdrowisko specjalizuje się w leczeniu:
- chorób narządu ruchu (w szczególności reumatologicznych i ortopedycznych),
- chorób naczyń obwodowych,
- chorób laryngologicznych,
- rehabilitacji osób z cukrzycą.
Ponadto w jego ofercie znajdują się wprowadzone, jako jedne z pierwszych w Polsce, zabiegi z dziedziny krioterapii. Co roku w uzdrowisku przebywa ponad 10 000 pacjentów.
Może Cię zainteresować:
