Ô jynzyku

A co nōm latoś lōs prziniesie? Na razie po ôźmiu latach przestoł w piōntek fungować Silling. Były w niego wrażōne tysiōnce godzin roboty, korzistały ś niego za darmo tysiōnce ludzi, ale na kōniec sie pokozało, że jak ftoś niy umioł używać translatora, to to była wina ôd translatora. Że korpus bōł zły, bo w nim były teksty ôd Kulika. Że słowniki były złe, bo niy były na poziōmie słownikōw, co sie za nie biere pijōndze. Toć, krytykōw była myńszość. Ale ta zadowolōno wiynkszość na ta krytyka niy ôdpowiadała ani niy miała nic do powiedzynio autorowi. Bez to po ślōnsku sie pisze „2026”, a wyrzeko „2010”.

Tōż Ślōnzokōm wiynszuja na tyn Nowy Rok, żeby wziōnli dbać na to, co majōm. Ze robotōm pro bono je jak ze zdrowiym: na jedno i druge trza dować pozōr, bo po prowdzie to je darmowe, ale jak sie straci, to fest boli.

Zbawcōm ślōnskigo jynzyka, co sie bojōm technologije, wiynszuja, żeby przestali jij używać. Tōż laptop i mobilniok na hasiok.

Rozmajtym zuperklugowym mōndrokōm, co padajōm, że ślōnski translatōr to zastarzało technologijo i czas na ślōnske norzyńdzia „we technologiji neurōnowych necōw” wiynszuja, żeby latoś sie pokozało kole 177 tysiyncy ksiōnżek po naszymu po 90 tysiyncy słōw kożdo. Tyla bydymy potrzebować do synsownego wytrynowanio modelu, co by przekłodoł z angelskigo na nasze.

Ślōnskimu jynzykowi wiynszuja, żeby jakoś to było. Kedyś we Radiu Piekary żech pedzioł, że dobrze by było, żeby ślōnski jynzyk jeszcze dziesiyńć lot niy mioł statusu regiōnalnego. Prowda pedzieć niy do kōńca żech mioł na myśli to, co je teroz.

Ô kulturze

Wydowcōm ślōnskich ksiōnżek wiynszuja, żeby mieli co publikować i żeby ludzie chcieli kupować. Możno poradzymy wydać z dziesiyńć. Już wtynczos mało ôstanie do tych 177 tysiyncy.

Ślōnskim muzykantōm wiynszuja hitōw na cołko Polska i dalij. Potrzebujymy jak nojwiyncyj ślōnskij kultury postrzodka, tōż czegoś miyndzy tyjatrym a wodziōnkōm.

Ô polityce

Ślōnskim prawicowym politykōm wiynszuja lepszyj roboty do ślōnskości we cyntrali. Jak już sie reprezyntuje przed państwym Ślōnzokōw, to dobrze by było tyż zawalczyć ô jejich kultura.

Ślōnskim lewicowym politykōm wiynszuja spōłpracownikōw i woluntaryjuszy, co niy widzōm wrogōw we ôbywatelu, kej ôn krytykuje jejich szefa. Jak sie tyla godo ô miyłości, to dobrze by było jōm tyż u siebie pokazować.

Tyż ô polityce, ino myńszyj

Ślōnskim ôrganizacyjōm wiynszuja, żeby niy wyrostały jak grziby po dyszczu. Niy trza nōm kożdy miesiōnc nowego sztyroôsobowego kōmityju ze fanpejdżym.

Lokalnymu dyskursowi wiynszuja tego, żeby przestali go dyktyrować pynzyjōniścio, co myślōm, że na zofie po Teleexpressie kludzōm bez mobliniok wielko polityka.

Ôrganizatorōm ślōnskich literackich kōnkursōw wiynszuja, żeby mieli lepszo kōntrola jakości. I klasy, żeby sie prziznować do felerōw, bo potym publiczne instytucyje majōm czyste rynce, a krytyka spado na Bogu ducha winnego chopa, co dubie przi norzyńdziach do godki.

Radzie Ślōnskigo Jynzyka wiynszuja jak nojlepij.

A profesorōm niy ôd silezjanistyki wiynszuja, żeby sie spōmnieli, że niy sōm ôd silezjanistyki.