Szopienice nie są Rzymem, ale i do nich prowadzi wiele dróg. Zostanie to ukazane na przykładzie tytułowego bohatera – prawego człowieka (tak w nekrologu), który przywędrował z zagranicy i zrobił tu karierę.
Ta zagranica nie była taka daleka, gdyż chodzi o Morawską Ostrawę, obecnie dzielnicę Ostrawy, wtedy nazywającą się Mährisch-Ostrau. To tu 19 czerwca 1849 w Austrii urodził się Theodor Kammler. Jego ojciec, sztygar Heinrich Kammler, był żonaty z Josephą Hodziok (Hudziok).
Małżeństwo, rodzina i praca
Prawie 30 lat o Kammlerach było cicho. 18 listopada 1876 w USC Hajduki Wielkie na terenie dzisiejszego Chorzowa, mistrz kowalski Theodor Kammler, zamieszkały na Wilhelminie, którego ojciec już nie żył, a matka mieszkała w Paulshütte na Burowcu, poślubił urodzoną 20 kwietnia 1855 w Bielszowicach Marcelinne Slotta.
Mieszkała ona w Hajdukach Wielkich z ojcem Leopoldem Slotta, który był sztygarem, oraz z matką Franziską Slotta, z domu Valentin. Oboje świeży małżonkowie byli wyznania katolickiego.
25 grudnia 1878 urodziło się w Szopienicach ich pierwsze dziecko, syn Emanuel Kammler. 11 sierpnia 1880 urodziła się Angelika (Angela) Kammler. Ostatnia córka, Felixa Kammler, przyszła na świat 28 maja 1887.
Wszystkie trzy porody odbyły się w domu, w obecności położnej Klary Heintze. Przy ostatnim był dopisek – Wilhelmina.
1 października 1890 szopienicka fabryka mydła Paula Strahla informowała w prasie o przeniesieniu jej składu do nowo wybudowanego domu pana Kammlera, przy ówczesnej Bahnhofstraße 3.
W listopadzie 1890 Theodor Kammler został zaprzysiężony na szopienickiego ławnika gminnego. W lipcu 1892 wybrano go na ławnika katowickiego powiatowego sądu rzemieślniczego (Kreisgewerbegericht).
Naczelnik Szopienic
2 listopada 1894 Theodor Kammler objął urząd naczelnika gminy Szopienice. Miesiąc później został zobowiązany do opieki prawnej nad nieletnimi sierotami.
1 lipca 1895 zmarła w Szopienicach jego żona Marcelinne Kammler.
29 września 1896 Kammler, którego matka mieszkała teraz w Bogucicach, ożenił się w Lipinach z tam zamieszkałą wdową i właścicielką domu Julie Janikofski, z domu Lelonek. Była ona urodzoną 17 maja 1851 w Lipinach córką zmarłego przedsiębiorcy budowlanego Franza Lelonka. Jednym ze świadków był dyrektor zarządzający konsumu w Lipinach Viktor Babin.
Wielokrotne wybory i i dorobek
13 maja 1909 mistrz kowalski Theodor Kammler został ponownie wybrany na naczelnika gminy Szopienice, tym razem na przeciąg dziewięciu lat.
Po upływie tego czasu, 8 października 1918, Kammler został znów wybrany na naczelnika gminy, tym razem na okres sześciu lat.
Ostatnia data jego urzędowania to 10 maja 1920. Być może pełnił urząd jeszcze przez parę miesięcy, ale w ciągu roku 1920 funkcję tę przejął jego zastępca, Franciszek Bieniosek.
Theodor Kammler zmarł na dopisaną ołówkiem „słabość” w wieku 76 lat, w swoim domu przy ulicy Dworcowej 3, 20 grudnia 1925. W USC Szopienice zgłosiła to jego żona.
Przez ćwierć wieku Kammler przewodził administracyjnie gminie Szopienice, co jest dowodem na to, iż dobrze wywiązywał się z powierzonych mu obowiązków i wprowadził Szopienice do XX wieku, mimo pozostawania w cieniu Roździenia.
Za jego kadencji powstała w Szopienicach kanalizacja, chodniki, dwie szkoły, most, elektryczne oświetlenie ulic oraz wiele innych obiektów niewspomnianych w prasie.
Losy syna
Inżynier Emanuel Kammler, mieszkający w tym czasie w Halle (Saale), poślubił 20 lipca 1908 w Katowicach Johannę Pietruschka, urodzoną 5 maja 1882 w Józefowcu. Była ona córką zmarłego w Bogucicach mistrza huty cynku Johanna Pietruschki i jego żony Albiny, z domu Klukowski.
W maju 1911 inżynierowie Emanuel Kammler i Ernst Koehl, zamieszkali w Bytomiu, stali się dyrektorami zarządzającymi w bytomskiej firmie E. Koehl’s Witwe. Armaturen und Maschinenfabrik, Eisen- und Metallgießerei G.m.b.H.
W 1913 małżeństwo Kammler mieszkało w Katowicach przy obecnej ulicy Wojewódzkiej 29 (Holteistraße). 7 czerwca 1915 Emanuel Kammler został prokurentem firmy H. Gerdes G.m.b.H. przy Wojewódzkiej 42.
To Heinrich Gerdes, urodzony 1860 w Gliwicach, założył tam odlewnię brązu Heinrichshütte oraz wybudował willę – dziś siedzibę Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.
Po śmierci Gertrud Gerdes, z domu Richter, Emanuel Kammler został 16 lipca 1917 dyrektorem zarządzającym firmy.
W 1925 Kammler był zarządcą Gerdes Fosforbronzeindustrie Sp. z o.o. W 1931 – dyrektorem fabrycznym Gerdes Przemysł Fosforobrązu Sp. z o.o. W 1932 – dzierżawcą. Od 1936 firma działała pod nazwą Eka – od inicjałów Emanuela Kammlera.
Emanuel Kammler zmarł 25 sierpnia 1940 w Berlinie–Buchholz.
Angelika
28 kwietnia 1903 Angelika Kammler wyszła za mąż za lekarza Viktora Schwiedernocha, mieszkającego we Wsi Doroty (Dorotheendorf), od 1905 części Zabrza.
Viktor Schwiedernoch urodził się 5 grudnia 1870 w Rozbarku jako syn Gottfrieda Onofriusa Schwiedernocha (uwaga: w tekście jest błąd – „raz pod jednym raz pod drugim imieniem” – to nie wada techniczna, lecz informacja autora). Jego matką była Johanna, z domu Schweinoch.
W 1896 Schwiedernoch obronił pracę doktorską Beziehungen zwischen Aneurysmen und Psychosen na Uniwersytecie Ludwika i Maximiliana w Monachium.
W 1900 został lekarzem spółki brackiej w Sośnicy i Makoszowach. W 1902 – ławnikiem gminnym. W 1910 urodziło się jedyne dziecko małżeństwa, Werner, który zmarł w marcu 1919 (uwaga: w tekście jest błąd – „1819” – poprawiam na 1919). W 1917 kandydował na radnego z ramienia Zentrum. Ostatnia wzmianka o nim pochodzi z 1937.
Świadkami ślubu Angeliki byli: – Viktor Babin, dyrektor konsumu w Lipinach, – Peter Mokrski, właściciel browaru w Roździeniu.
Żona Mokrskiego, Marie Schwiedernoch, była siostrą Viktora. Urodziła się 7 września 1863 w Rozbarku, wyszła za Mokrskiego 18 września 1883 w Bytomiu. Zmarła 3 lutego 1943 w Dusznikach-Zdroju.
Feliksa Kammler
O Felixie Kammler wiadomo niewiele. 23 kwietnia 1918 wyszła za mąż w Szopienicach za inspektora walcowni Rudolfa Mikę, urodzonego 12 marca 1881 w Neu-Scharley (Piekary Śląskie). Mieszkał w Wirku (Antonienhütte).
Był synem rentiera Juliusa Miki i jego zmarłej żony Karoline, z domu Scheliga. Świadkami byli główny kasjer August Lelonek z Katowic oraz ojciec pana młodego.
Może Cię zainteresować:
